Sevdalı türkülerin umud edişlere yürüdüğü anların içinde yetişen,
Yedi veren bahar çiçeklerim var benim.
Umuda, düşlere kurban olmaya yürüyen ,
Solmalardan korkmayan çiçeklerim var benim.
Hangi yöne baksam onların tatlı yüzü,
Hangi yana baksam dar ağacına sevdalı düşleri onların.
Yaşamak tadında vatanlar düşleyen,
Adil sevdalarda yara saran düşleri olan çiçeklerim benim.
Onlar şimdi uykular da, onlar şimdi solgunluğu yaşamakta,
Kim bilir belki düşlerimde türküler söylüyorlar.
Hangi uykuya uyanmalı?
Hangi gece de onlara varmalı ve tutunmalı umutlarına?
Bende bu ülke tadında topraklara kanamış insanlar sevdim
Sevdim de yittim türkülerinde,
Ve belaya, ve ateşe düştüm de yandım,
Yandım da kül olmalara varmadım köz oldum erimeden yandım böylece.
Hangisinin elinde mızrap olsam?
Hangisinin sazının telinde kanasam ağlasam?
Vay bu memleket kokan analar;
Hanginizin ağıdına sığarım?
Hanginizin ağıdında ben ağlarım?
Bana ağlayan hasretlerde türküler yakan,
Beni yıkan ayrılıkların hangisinde ölürüm ben?
Vay babalar vay bu memleket kokan babalar,
Hanginizin oğlu kızanı yavrusu kan koktu da düştünüz ağıda?
Vay babalar vay,
Vay bu memleket kokan analar,
Hanginizin ağıdında ağlamalıyım ben?
Ah hasretler ah
Ezgiler beni düşüren,
Kurşun, hançer ezgiler hanginizde son bulmalıyım?
Bu memleket kokan çiçeklerim var benim
Bu memleket kokan solmalara düşmüş kardelenlerim var benim,
Hangi kardeş türküyü duysam gelirler aklıma
Ve hangi kardeş hangi yoldaş solsa söylenir türkü olurlar dilimde,
Uykusuz gecelerde bir garip arayış,
Bir garip yanlız kalış ve bir garib ölüm benim ki,
Nedensiz yangınlara,
Yedi veren kan tohumlarında, şarablen parçalarına yiten çiçeklerim,
Bu memleket kokan analar
Ah Anadolu kokan babalar,
Hanginizin evladıydı o çiçek?
Ben hanginizin evladına?
Hangi çiçeğime, hangi kardeş türküme yanayım şimdi?
Kırılıp gider taze fidanlar,
Yar ardından ağıtlarda şehit düşer yaşamalara bacılar,
Hanginizin ağıdın da ben öleyim?
Hanginizin sevdalı yarine ben öleyim?
Hangi bebeniz öksüzlüğe yetimliğe büyüdüğünden habersiz?
Ben hangi bebeye yanayım?
De hele Anadolu kan kokan topraklarında;
Ben nasıl yiteyim hangi çiçeğime solayım?
Hangi varoluşlarda yok olur benim isyanım?
Ve hangi güneşli güzel gün de doğar bahara yeşillenir benim çiçeklerim?
Yaşamak tadında ne zaman yeniden doğar benim kardeş türkülerde bulduğum düşlerim?
Ve ben hangi düşe yürürüm?
Hangi zincirler hangi prangalar kırılır da, güneşe, ay a, sevdaya, doğar benim türkülerim?
De hele de Ana hangi şiirin içinde şehit oğullar, kocaman yürekleri ile çıkar gelirler, sabaha doğarlar?
Ve analarına sen gibi yanan yürek atışlarına yarlarına koşarlar.
Sabahlar düşlerim şimdi yar koynunda sabahı eden ,
Çocuk düşlerde yavruların kucaklayan kardeşlerim,
Benim düşlerimin kardelen çiçekleri için akşamlar düşlerim,
Yar koynunda sabaha varan geceler düşlerim
| 